Schaduwen

In 2007 begin ik met landschappen: "landschap dat tot nu toe het decor vormt voor de huizen kan ook zonder het huis," is een gedachte opkomt tijdens het schilderen.
Het lijkt een logische volgende stap en ik begin dit te onderzoeken.
Ik schilder aanvankelijk 'lege' landschappen, maar bemerk dat ik al heel snel een nieuwe vorm, een object zoek om in het landschap te plaatsen.
Er komen bomen in en schaduwen.

Op het eerste gezicht verdwijnen zo de strakke lijnen van de huizen en er ontstaan nieuwe lijnen, die het landschap in stukken verdelen en heel grillige lijnen, die van de schaduwen.

In de huizen en landschappen die ik schilder zijn de schaduwen meestal sterk aanwezig en dat maakt dat ik ze als autonome vormen ga zien.
Er ontstaat een serie werken waarin de schaduw de belangrijkste vorm binnen het schilderij wordt.

Ik begin schaduwen te fotograferen; in sloten, op tafel, op de weg en zie dat ze voortdurend nieuwe, vluchtige werelden scheppen.

Je moet ze vangen.